ot 1. Ulfatlar yigʻini, ziyofati; ulfatlar davrasi.
U mingboshining qaynagʻasi, ulfatchilikda joʻrasi boʻlsa ham, dodxohni hamisha shunday taʼzim bilan hurmatlar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Yosh, kosib koʻndoʻz vaqtlarida oʻz tengi kosiblar qishda, ulfatchilikda undan haligi dostonlarni oʻqitib eshitar edilar. — A. Qodiriy, Obid ketmon
2. Umuman, bir yoki undan ortiq kishi bilan birgalikdagi maishatli suhbat, shunday yigʻin.
Xudoning bergan kuni shu yerda, ulfatchilikka mukkasidan ketgan, oʻlgudek shirin bola. — A. Muxtor, Ona-singillar
Alimardon qancha may ichganining, qancha ayollar bilan ulfatchilik qilganining hisobiga yetmadi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol