сфт. 1. Танқидга оид; танқиддан иборат бўлган, танқид мазмунидаги.
Танқидий мақола.
Гап танқидий мулоҳазаларга келган экан, яна бир масалада баҳслашмоқчиман. — У. Норматов, Талант тарбияси
2. Танқидчилик руҳидаги, танқидийлик руҳи билан суғорилган; танқид кўзи билан қаровчи.
Ўктам ўз чопиғига танқидий разм солади. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар