ot 1. Tugun soʻzidan kichraytirish shakli.
Ular bogʻga chiqib, toʻkilgan yongʻoqlarni terib turganda, Jonuzoq oqsoqol qaytib keldi. Uning qoʻlida kichkina tuguncha bor edi. S. — Anorboyev, Oqsoy
\Ahmad\ Har bir eshitgan narsasini bilib olishga intilganidan, uning siyrak qoshlari oʻrtasida tuguncha hosil boʻlgan. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar
Bu holatni toʻyib koʻrdim-da, Yechib soldim dil tugunchasin. — Sayyor
2. bot. Gulda urugʻchining ostki qismi, urugʻdon (changlangandan keyin meva, uning ichida urugʻ hosil boʻladi).
Mineral oʻgʻitlardan samarali foydalanib, katta may-donlarda hosil tugunchalarining koʻpayishiga erishish mumkin edi. — Gazetadan