от 1. Идишларнинг оғзига тиқиб қўйиладиган қопқоқ.
Пўкак тиқин. Шиша тиқин. Бутилканинг тиқини.
Шукуржон бутун вужуди жимирлаб кетганини ҳис этиб, фляганинг тиқинини тортди, у бўш эди. — О. Ёқубов, Ота изидан
Ашуртой ака нос-қовоқнинг шокиладор чарм тиқинини ёпа туриб, салмоқланиб гапирди. — Р. Файзий, Ҳазрати инсон
2. айн. Тиқилинч.
Ёʻл жуда тиқин ва серқатнов.
Болницага [касалхонага] борсангиз, ўзим элтиб қўяман, юраверинг. Трамвайда ҳозир одам тиқин бўлади. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон
Мен тиқинда ҳаво етмагандай бўғила бошлайман, деразага интиламан. — А. Мухтор, Давр менинг тақдиримда
3. Ичига, қобиғига тиқилиб турган, шундай жойлашган.
Ёʻлдош тиқин рюкзагини орқалади, Ойниса тугун кўтариб олди, бобо билан буви олдинга тушишди. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар
Ҳар кўчатда ўн-ўн икки ва ундан зиёд ғоз тухумидай, ана очилай, мана очилай деб турган тиқин пахта. — Ғ, Ғулом
Синфларда бўш парта ёʻқ, Мағзи тиқин анордай. — Ғ, Ғулом