Қидирув

фл. 1. Баданидан тер чиқармоқ, терга ботмоқ.

Бемор терлаб ётарди.

Сунбула ойининг мўтадил ҳавосига қарамасдан, Зайнаб маржон-маржон терлаган эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Ғози бир пиёла ароқни симирди-да, аччиқ қовурма шўрвани ичиб, бир оз ўраниб ётгач, терлади. — И. Раҳим, Ихлос

2. Тер билан қопланмоқ, терчиламоқ.

Дераза ойналари терлаяпти.

3. кўчма с.т. Астойдил меҳнат қилмоқ, тер тўкмоқ.

Бир дунё иш бор экан, кўп терлайсиз ҳали.

от тиб. Кучли иситма чиқариш, қалтиратиш билан характерланадиган оғир юқумли касаллик; тифнинг бир тури.

Ўша йиллари Собиржон терлама касали билан оғриб, тўсатдан вафот этди. — Мирмуҳсин, Умид

фл. Терламоқ феълининг орттирма нисбати.

фл. Терламоқ феълининг биргалик нисбати.

xarakterlew