сфт. 1. зид. Табиатнинг ўзида мавжуд бўлган, инсон таъсири бўлмаган; сунъий.
Табиий бойликлар. Табиий шароит. Табиий газ.
Туз табиий конлардан ва шўр сувлардан олиниши маълум. — Фан ва турмуш
Унинг фикрича, сунъий шохлатилган ғўзанинг юзта сунъий кўсагидан кўра шохлатилмаган ғўзанинг ўнта табиий кўсаги афзалроқ — оғир ва пахтасининг толаси узун бўлиши керак эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Иссиқкўл соҳилларини табиий шифобахш маскан, дея бежиз айтишмайди. — Газетадан
2. Табиатнинг ўз асл ҳолати, қонун-қоидалари билан боғлиқ бўлган, боғлиқ ҳолда юз берадиган.
Табиий танланиш. Табиий ўзгаришлар.
Бобурнома ни варақлар экансиз, ўрни-ўрни билан табиат манзаралари чизилган лавҳаларга, табиий ҳодисалар тасвирига дуч келасиз. — Фан ва турмуш
Бу табиий офат [эр қимирлаши) кишиларнинг иродаси мустаҳкам, бир-бирига мададкор эканлигини яна бир бор исботлади. — Газетадан
3. Аслида (яратилишида) бор бўлган, туғма.
Лабидаги табиий холи ўзига ярашган.
Табиий ҳолати бузилмаган тупроқнинг унумдорлиги тупроқнинг табиий унумдорлиги деб аталади. — Фан ва турмуш
4. кесим взф. Одатга, мантиққа тўғри (келадиган), бўладиган ҳол.
Янги йил арафаси-да ҳар бир қалбда энг дилбар орзулар ошиб-тошади, бу — табиий. — Саодат
Катта иш бажараётганда, одам майда-чуйда камчиликларга ёʻл қўйиши табиий. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
Киши оғир дамларда қадрдон дўстларини ёдга олар экан, юртини қўмсаши табиий. — Назармат, Жўрлар баланд сайрайди
5. мод. с. Албатта, ўз-ўзидан, шубҳасиз, аниқ.
Табиий, Хушрўйнинг феълини яхши билган ота-она унинг раъйини олмасдан туриб, бир иш қилмоқдан қўрқардилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Сўзамол, бадавлат қари тоғанинг бирдан кўз юмиб, сукутга ботишининг сабабини, табиий, Ёʻлчи тушунмади. — Ойбек, Танланган асарлар
Кеч. Табиий, бу чоғ кишилар ором оғушида. — Н. Сафаров, Оловли излар
- Табиий фанлар Нега ўрта асрларда табиий фанлар жаҳонни ҳайратга соларли даражада тараққий этиб, Беруний, Хоразмий, Ибн Сино каби алломалар етишиб чиқди? — С. Кароматов, Олтин қум