сфт. Шарм-ҳаёни билмайдиган, бўлар-бўлмасга жанжал кўтарадиган, жанжалкаш.
Ҳанифахон шаллақи қайнананинг заҳрига бардош берди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши
Мен сизни ўғил бола деб юрсам, шаллақи хотиндан ҳам баттар экансиз. С. — Анорбоев, Оқсой
«Шаллақи» бўйича 15 та натижа: Ўзбекчадан
сфт. Шарм-ҳаёни билмайдиган, бўлар-бўлмасга жанжал кўтарадиган, жанжалкаш.
Ҳанифахон шаллақи қайнананинг заҳрига бардош берди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши
Мен сизни ўғил бола деб юрсам, шаллақи хотиндан ҳам баттар экансиз. С. — Анорбоев, Оқсой
от Шаллақи шахсга хос хусусият, хатти-ҳаракат, ўзини шаллақилар каби тутиш.
Пётр Кузмич, жанжалнинг охирида шаллақилик ёʻлига ўтгани учун, Шавкатийнинг таъзирини бериб қўймоқчи бўлган эди. — З. Фатхуллин, Сўнмас юлдуз
sallaqılarday, urısqaqlarsha, biyhayalarday
шатрама Жанжалкаш, шаллақи аёл.
жарилла шв. Шаллақилик қилмоқ. — Бақираман! — деб жариллади жувон. — Ўзинг шаллақи. Хотининг ҳаёсиз! Н. Қиличев, Ёронгул
макиён Мода қуш, парранда. Бедананинг макиёни. Қирғовулнинг макиёни. Шундай қушга нисбатли сўкиш, ҳақоратни билдиради. — Сўзга қулоқ сол, шаллақи макиён! — Ё
манжалақи Ҳеч кимга сўз бермайдиган, жанжалкаш, шаллақи (асосан аёллар ҳақида). Манжалақи хотин. Мен унга манжалақи парихон отиннинг гапини гапириб юрибман. А. Мухт
лўли Асли ватани Ҳиндистон бўлиб, турли даврларда у ердан тарқалиб, дунёнинг кўп жойларида тўдалашиб, кўчманчи ва ярим кўчманчи ҳаёт кечирувчи, баъзи жой
бемаза Оғизга хуш ёқмайдиган, таъми ёмон; таъмсиз, лаззациз. Бемаза овқат. Бемаза тарвуз. Бемаза қовуннинг уруғи кўп. Мақол Касалга асал ҳам бемаза бўлиб кўринад
Бу эртак ўгай онанинг зулмидан қочиб, ўз бахтини топишга интилган Бўз бола ва унинг садоқатли дўстлари ҳақида ҳикоя қилади. Эртакда муҳаббат, садоқат ва