ot
1.
Tilanchiga, muhtojlarga beriladigan xayr-ehson.
Shoqosim past, ayanchli ovoz
bilan bir nimalar soʻzlab, oʻtkinchilardan sadaqa soʻraydi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Eshikdan kirib kelgan tilanchi sadaqa soʻradi. — Mushtum
2.
Xudo yoʻliga, aziz-avliyolarga ulardan najot istab qilinadigan ehson; qurbonlik.
Adolatga qizamiq chiqqanda, er-xotin uch kungacha kiprik qoqmasdan uning tepasida oʻtirishdi, qoʻllariga ilingan har bir narsani uning boshidan aylantirib, sadaqa qilib yuborishaverdi. S. — Zunnunova, Gulxan
3.
Oluvchi nazarida sadaqa boʻlib tuyuladigan xayr-ehson, pul.
Xotiningiz sizni allaqachon unutibdi, sadaqalaringizga muhtoj emas ekan, deb ayting. — S. Ahmad, Kadr-don dalalar
Oʻtgan kuni pul yuborgan edim, olmabdi. Menga sadaqa kerak emas, sudga berib, qonuniy aliment olaman, degan emish. — A. Qahhor, Ogʻriq tishlar
- Bosh-koʻzidan sadaqa Sarf qilingan pul, yoʻqotilgan yoki birovga berilgan narsa, mol-dunyoga achinmaslikni bildiruvchi ibora.
Puliga tirnoqcha ham kuymasdi, bolalarimning bosh-koʻzidan sadaqa, derdi — R. Fayziy, Hazrati inson
- Jonim sadaqa (boʻlsin) Birovga cheksiz hurmat-ehtiromni ifoda-lovchi, siz uchun jonimni ham berishga tayyorman mazmunida aytiladigan ibora.
Xush kelibsiz, bosh ustiga, sultonim, Sizdan sadaqadir bir shirin jonim! — Shirin bilan Shakar
- Sadaqa(si) boʻlmoq Kimsaning qur-boni boʻlmoq; kimsa yoki narsaga jon fido qilmoq; aylanmoq, oʻrgilmoq.
Dono odamga sadaqa boʻlsang arziydi. — Oybek, Tanlangan asarlar
- Sadaqayi odam ket
Anzirat xola Sidiqjonga Voy, sadaqayi odam keting, nahot kishi shunday xotinini, shunday bolani qoʻyib, bu yoqlarda yursa! deganidan keyin chehrasi ochildi. — A. Qah\or, Qoʻshchinor chiroqlari
- Sadaqasi ketmoq
Tushungan odamning sadaqasi ketsang arziydi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar
