Qidiruv

sft. 1. Begʻubor, toza, musaffo.

Sof havo. Sof suv.

Sof, yashil tabiat yuraklarga kuch bagʻishladi. — Oybek, Quyosh qoraymas

Sof osmonda maʼsum boqqan, Toʻlin oydir yoʻldoshim. Boychechak.

Ufqlarga otash qalab, Tong otadi sof, nafis. — E. Vohidov

2. Boshqa narsa aralashmagan; asil, toza.

Sof oltin. Sof holda uchramaydigan kimyoviy elementlar.

Bir gramm sof radiy olish uchun bir necha tonna uran rudasini qayta ishlashga toʻgʻri keladi. — Fan va turmush

3. Oʻzga unsurlardan xoli; toza.

U [rus juvon] ayvonga qarab kelayotgan kishini tanib: — E, Gʻulomjon, keling! — dedi sof oʻzbek tilida. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

4. koʻchma Dogʻ tushmagan, har qanday ayb, gunoh, nuqsondan xoli; toza, pokiza, halol.

Sof vijdon. Sof muhabbat.

Nazarimda, shu oʻy uning sodda, sof yuragiga shunday azob bermoqdaki, bu azob oldida ustida qanot yozib turgan oʻlim ham pisand emasdek tuyular edi. — A. Muxtor, Asarlar

Gulnor sof nomusiga otilgan qorani butunlay yuvib tashlashga jazm qildi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Bu bozor ahliga, bu yerdagi sof-u nosof ikir-chikir bandalarga mening nima daxlim bor? — A. Muxtor, Asarlar

ot 1. Masjidda azon aytuvchi kishi; muazzin.

Butoqda xoʻroz qichqirar, Mezanada — soʻfi. — Maqol

Mana bugun Sultonboy qishloq soʻfisi azon aytmasdan oʻrnidan turib, tomga qamish bosayotibdi. — H. Gʻulom, Mashʼal

Lektoʻr [lektor] soʻfi azon aytganday qilib gapirarkan. — Yoshlik

Qoʻqonning eski shahariga qarashli bir masjidda bir soʻfi boʻlarkan. — Gazetadan

2. koʻchma Sodda, goʻl, xudojoʻy odam.

— Voy, otasi tushkur-yey, — dedi kula-kula Musa, — men sizni soʻfi, bunday ishlarga eʼtibor qilmaydi, deb yursam, sizda gap koʻp ekan. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Uch-toʻrt xotinli boylarning, ayniqsa, chorbozorchi savdogarlarning besh-oltilab xotinlari erlarini kutib, soʻfi boʻlib oʻtirishadi deysizmi? — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

ot din. ayn. Sufiy.

Soʻfiylarning fikricha, inson nafsga erk bermasligi, uni oʻz vaqtida jilovlay olishi zarur. — Falsafa

sft. Koʻnglida kiri, gidiri yoʻq, dili, qalbi pok, sof.

Sofdil odam.

Sofdil, kamtar, bilimdon doʻst uchun koʻksingni och, Yaxshilardan soʻz ochib, eng yaxshi soʻz durini soch. — S. Abdulla

Navroʻz bahorini sogʻingan har bir sofdil insonga qarata dil soʻzlarini izhor etamiz. — Gazetadan

Sofia

ot Rasman toʻgʻri, chinga oʻxshab tuyuladigan, aslida yolgʻon tuzilgan (chiqarilgan) xulosa, soxta isbot; makkorlik vositasi.

Sofizm soddadil kishilar qalbida haqiqatga, adolatga shubha uygʻotuvchi, ularni toʻgʻri yoʻldan adashtiruvchi makkorlik qurolidir. — OʻzME