сфт. 1. Сидқидилдан берилган, садоқатли.
Содиқ дўст.
[Аваз] Юраги безиллаб, теваракка нолон боқиб ўзига содиқ рафиқ, сафдош, аниқроғи, бир раҳнамо излаб юргандек эди. — С. Сиёев, Аваз
[Бобур] Кетганларни қайтариб келиш учун энг содиқ беклардан бирини Андижонга юборди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
Мен буюк юрт ўғлидирман, Мен башар фарзандиман, Лекин аввал сенга бўлсам Содиқ ўғлон, ўзбегим. — Э. Воҳидов, Муҳаббатнома
2. Содиқ (эркаклар исми).
- Субҳи содиқ Қуёш чиқишидан сал олдинги тонг ёришиши. Ана шундай тароватли субҳи содиқда Меҳтаробод маҳалласидан икки киши ёʻлга чиқди. — С. Сиёев, Аваз