Изоҳли луғат
· яна 6 та луғатда
сфт. 1. Сира ўчмайдиган, сўнмайдиган, абадий ёниб турадиган; ўчмас.
Ёдгорлик ёнида сўнмас машъал ёниб турибди.
Умидни жодига қўйиб, тўрт бўлак қилса бўладиган хиёнатини ҳам биларди. Лекин юрагида бир сўнмас оташ лов-лов ёниб ётарди. — Мирмуҳсин, Умид
2. кўчма Абадий турадиган; ўлмас.
Бу саҳар минг йиллар тилакларига Сўнмас овоз бериб янграган бонгдир. — А. Шер, Қадимги куй
Олисдаги тоғлар сўнмас виқор билан қад кериб турибди. — Шарқ юлдузи