сфт. 1. Ўчган, сўнган, ўчирилган, ўчиқ.
Сўниқ печ.
2. Хира, нурсиз.
Сўниқ юлдузлар.
Сўниқ кўзлари мўлтираб турган, ҳар бир буйруқни сўзсиз бажарувчи йигит, қадам ташлашидан ёш жувонга ўхшаган жулдур паранжили аёлни сарой томон бошлади. — М. Осим, Карвон ёʻлларида
3. кўчма Синиққан, сўлғин.
Сўниқ чеҳра.
Ҳафиза ноумид уйга келди. У сўниқ, кайфи паст эди. — Мирмуҳсин, Умид
Балки қаршингизга келгандир мунис Бева келинчакнинг сўниқ рухсори. — А. Орипов, Йиллар армони
4. Ҳарорати, қўри кетган; сўнган.
Қалби сўниқ кишилар.
5. кўчма Бўғиқ, ҳазин.
Сўниқ товуш.
— Ҳеч қандай айбим ёʻқ, ҳеч нарса билмайман, оға, — деди сўниқ овоз билан Абдусаломхўжа. — Ж. Шарипов, Хоразм
- Руҳи сўниқ ёки сўниқ руҳ Руҳи тушган, руҳи сўлғин. Руҳи сўниқ кишидан путур кетар ишидан. — МақолПайғамов хотинининг сўниқ руҳи, совуқ қарашларини Нусратбек сезганидан пинҳона изтироб чекди. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди