Поиск

taql. s. Yumshoq narsaga urganda hosil boʻladigan tovushni bildiradi.

Ot suliq chaynab, paqirdan bosh koʻtarishi bilan, biqiniga shilt tushgan qamchi zarbidan oʻzini oldinga urib, loʻkillab yurib ketdi. — Mirmuhsin, Choʻri

Sigir sochlari uzun dumini havoda oʻynatgan edi, uchi shilt etib Toshxonning yuziga tegdi. — A. Mirahmedov, Oʻt yuraklar

sft. 1. Nihoyat darajada hoʻl, jiqqa hoʻl.

Yigitning terdan shilta boʻlgan koʻylagi badaniga yopishib qolgan, oʻzi ham nimadandir qoʻrqqan odamga oʻxshar, koʻzlari bejo edi. — O. Yoqubov, Larza

Allaqachon shud-ring tushgan ekan, birpasda shimining pochalari shilta boʻldi. — O. Husanov, Qoʻshiqchining taqdiri

2. ot Yomgʻir yogʻishi, qor erishi va shu kabilardan yuzaga kelgan bilch-bilch holat, yerning shunday holati.

Oyoq tagidagi qor shiltaga aylana boshladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

quruq va achchiq izgʻirin quyoshda shilta boʻla boshlagan qishloq koʻchalarini daranglatib qotirib tashlar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

fl. Shiltalamoq feʼlining majhul nisbati.

fl. s. t. Shilta boʻlmoq (

Qor erib, koʻchalar shiltillab ketdi.

fl. Shoshilmoq feʼlining orttirma nisbati.