сфт. 1. Ўз сўзида, маслагида қатъий турувчи, мустаҳкам иродали; турғун, собитқадам.
Саботли одам. Салобатли бўлма, саботли бўл. — Мақол
2. Зўр бардошли, чидамли, матонатли.
Севгимиз ширин, тотли, Лаззатин бирга тортдик. Ҳижронга берган бардош Мен эмасми саботли. — Ғайратий
3. айн. Қунтли.