Қидирув

от Сўзнинг, ваъданинг ёки тутган ишининг ишончга сазоворлиги, тайинлилиги; эътибор, бурд.

Субути ёʻқ одам.

Субутинг ёʻқ сенинг. Булар ишни расво қилганда, яна бошқа ёққа ўтиб оласан! — А. Мухтор, Тугилиш

сфт. Субутини, эътиборини ёʻқотмаган, ишонса бўладиган; бурди бор, тайинли.

Пахта даласи — мардлар майдони, гапининг устидан чиқадиган, лафзи ҳалол, субутли одамлар майдони. — С. Абдуқаҳҳор, Қувондиқ

сфт. Субутини ёʻқотган, ишониб бўлмайдиган; тайини, бурди ёʻқ, бетайин, бурдсиз.

Ваъдага вафо — марднинг иши, Ваъдасиз — субуциз киши. — Мақол

Олимжон — содда ва оқкўнгил йигит, сўзлари вазмин ҳам маъноли. Уанварга ўхшаган субуциз эмас. — Т. Расулов, Марҳамат

от Ўз сўзида, ваъдасида қатъийлик, барқарорлик.

У [Раҳима] оз вақт ичида покизалиги, субутлилиги билан халқни ўзига жалб этди. — Н. Сафаров, Раиса

turaqsızlıq, isenimsizlik