сфт. 1. Қувончни ифодаловчи, шодлик ва хурсандликни акс эттирган; шодлик ва хурсандлик билан тўлган, севинган, шод, қувноқ.
Қувончли табассум. Қувончли юз.
Элмурод ва унинг дўстлари қувончли, порлоқ кунларининг қандай ўта-ётганини сезмасдилар. — П. Турсун, Ўқитувчи
Бахмал қирғоқларни тўлдириб оқди Бахтиёр элимнинг қувончли саси. — Ғайратий
2. Кишига қувонч бағишлайдиган, қувонса, хурсанд бўлса, севинса арзийдиган.
Қувончли натижа. Қувончли хабар.
Шу вақт Юрев баталонининг жангчилари учун яна бир қувончли ҳодиса юз берди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
Ана шундай қувончли кунларнинг бирида тўсатдан бошимга фалокат тушса бўладими! — Э. Раимов, Ажаб қишлоқ