от 1. Кесувчи асбобларнинг тиғини ўткир қилиш учун ишлатиладиган, одатда, узунчоқ ва япалоқроқ силлиқ ёки махсус ишланган тош.
Тош туз туйиладиган ўғир ичидан узун қайроқни олиб, пичоқни қайрай бошлади. — Ш. Холмирзаев, Оғир тош кўчса
Касбим — сартарошлик. Битта қайроғу битта устара дастмоя. — Газетадан
2. Жисми садоланувчи урма чолғу; раққос(а)лар қўлда шиқирлатиб ўйнайдиган бир жуфт чўзинчоқ (қайроққа ўхшаш) тош.
Шермат билан Алишернинг ёғочоёқда туриб, қайроқ билан уфорига ўйнашини айтмайсизми?! — М. Қодиров, Асака дорбозлари
Хоразм қайроқлари яна қайси халқ қўлида шундай жаранглаши мумкин? — Шарқ юлдузи
3. кўчма (3-ш. эгалик шаклида — қайроғи) Умуман, ўткирловчи, чархловчи нарса.
Китоб — ақл қайроғи. Қўлнинг кучи бирни енгса, билимнинг кучи мингни енгади. — Шуҳрат, Шинелли йиллар
4. айн. Қайроқи.У
қайроқ буғдой унидан ёғли патир, сомса ёпди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат