ot 1. Biror narsaning sirtiga, betiga, ustiga qoplangan, oʻralgan, sirilgan tashqi qatlam yoki gʻilof.
Devorning marmar qoplamasi. Mebel qoplamasi. Yoʻlning asfalt qoplamasi. Tish qoplamalari. Qoplama materiallar.
Chumchuq tumshugʻi bilan simning qoplamasini ketma-ket choʻkib koʻrdi. — R. Fayziy, Hazrati inson
2. ayn. Qoplam 1.
- Qoplama koʻrpa Avra-astari ustidan yangi avra-astar kiydirilgan, lekin qavilmagan koʻrpa.