ot 1. Biror kimsa, narsa, voqea va shu kabilarga ishora qilib aytilgan ramzli gap, shama; qochiriq.
U narigi soʻridagi mashshoqlar bilan oʻtirgan choʻtir Abdurahim oshpazni qochirim bilan askiya qila boshladi. — Sh. Toshmatov, Tongdagi koʻlanka
[Zaynobiddin] Baʼzida andakkina qochirimga ham ogʻzi qulogʻida xirr-xirr kuladi. — Mirmuhsin, Tirik tovon
Bashorat imo-ishora qochirimlarni yo tushunmaydi, yo tushunmaslikka oladi. — Q. Kenja, Togʻ yoʻlida bir oqshom
2. Istehzo, kinoya, piching, kesatiq, qochiriq.
Muborak shu gapga ham xandon urib kuldi. Tursunoy Dilbarning bu gapi qochirim-mi yo maqtashmi — tushunmas edi. — N. Safarov, Uzoqni koʻzlagan qiz
3. mus. Oʻzbek anʼanaviy musiqasida oddiy va murakkab musiqa bezaklarining umumiy ifodasi: kuyga jilo beruvchi qisqa tovush (ohang)lardan tashkil topadi.
Oʻzbek milliy kuylari nozik qochirimlari bilan notaga olindi. — Gazetadan