Қидирув

сфт. 1. Ҳар қандай ишга қобилияти, лаёқати бўлган; қобилиятли, лаёқатли.

Боришса қайтарма, болам. Кўп қобил, ўзингга ўхшаган ҳунарманд ўғлонлар-да булар. — Ҳ. Назир, Чўл ҳавоси

Худойқул одамнинг қўлидан келадиган ҳар қандай ишга қобил эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Мурзин ўтирган ўрнида ўзини ҳар нарсага қобилдек тасаввур этди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

2. Сўзга кирадиган; ювош, мўмин.

Қобил бола.

Кўринишда қобил, чертиб-чертиб сўзлайдиган Собир Сайдаров сўнгги вақтларда ичкиликка муккасидан кетди. — Газетадан

3. кам қўлл. Муносиб, мос, кўнгилдагидек.

Меҳнаткаш элга қойил, Ерларни қилди қобил, Ундирди катта ҳосил — Ҳабибий

Деҳқон халқи кузнинг қобил, сахий келишини орзу қилади, чорвадорлар эса — баҳорнинг. — Саодат

4. Қобил (эркаклар исми).

1. uqıplılıq

2. til alǵıshlıq, juwaslıq

3. qúdiretlilik, qúdiretlilik

от 1. Билим, кўникма, малакалардан фарқли ўлароқ, шахс-нинг муайян фаолият юзасидан лаёқати ва унинг иш уддалай олишидаги субектив шарт-шароитларни ифодаловчи индивидуал руҳий ва жисмоний хусусиятлари.

Самандар ўзини идора этиш қобилиятидан тамоман маҳрум бўлган эди. — С. Кароматов, Қалбингда қуёш

2. Истеъдод, талант.

Ғафур Ғуломнинг бу қадар ҳозиржавоблиги, қобилиятининг сири нимада эди? — Шукрулло, Жавоҳирлар сандиғи

Араббой ёмон ўқигани билан яхши ташкилотчи, катта мансабларга лойиқ қобилияти бор. — П. Турсун, Ўқитувчи

3. Умуман, лаёқат, қодирлик, қудрат.

Бошқариш қобилияти. Мудофаа қобилияти.

Водород бизга маълум бўлган табиий ёқилғилар орасида рекорд иссиқлик бериш қобилиятига эга. — Газетадан

сфт. 1. Бирор ишга қобил, яроқли бўлган, бирор иш қўлидан келадиган; лаёқатли.

Ишга қобилиятли қариялар.

Бош муҳаррир, Раҳим аканинг қобилиятли ходим эканлигини назарда тутиб, баъзи эркаликларини кўтарарди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат

2. Истеъдодли, талантли.

Қобилиятли шогирд.

Қобилиятли боланинг овозаси кун сайин кенгроқ ёйила бошлайди. — Т. Обидов, Юсуфжон қизиқ

сфт. 1. Бирор ишга қобил, яроқли бўлмаган, бирор иш қўлидан келмайдиган; лаёқациз.

Зеби қаршилик қилишга қобилияциз эди. — Ш. Рашидов, Қудратли тўлқин

2. Қобилияти, таланти ёʻқ; истеъдодсиз.

сфт. Сўзга кирадиган ва ювош; беозор.

Биласан-ку, Ғанижон акам мўмин-қобил, меҳнаткаш, зеҳни баланд., йигит эди. — Ойбек, Улуғ ёʻл

Хуллас ёш, мўмин-қобил бир ёрдамчи керак эди. — Х. Султонов, Онамнинг юрти