Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 4 словарях
ot 1. Yoʻnish, randalash natijasida hosil boʻladigan yupqa lenta yoki qipiq shaklidagi chiqit.
Yogʻoch qirindisi.
Kolya gapga aralashmay, jingala-jingala qirindilar sachratib, taxtacha ustidan randa yuritardi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar
Mixaylov randalayotgan temirdan chiqqan qirindi payrahaga oʻxshab buralib yerga tushar edi. — N. Safarov, Saodatning qissasi
2. Teri, ichak va shu kabilarni qirib tozalash natijasida hosil boʻladigan chiqit.
- Ichidan qirindi oʻtmoq 1. Qattiq tashvishlanmoq, talvasaga tushmoq. Ichlaridan qirindi oʻtib ketgan boylarning maqtanishlari dehqonlarga qattiq dard qildi. — MushtumPochtachining [moʻysafidlarga] shaldiroq chervonlarni sanab berib ketayotganini koʻrgan Boʻrixoʻjaning ichidan qirindi oʻtmay qolmadi. — Mirmuhsin, Chiniqish.