от 1. Ич қотиши, узоқ вақт ич келмаслиги ёки қийинчилик билан келиши.
Эчки гўшти ҳам парҳез, уни қабзият бўлганда ейилса, ични суради. — К. Маҳмудов, Ўзбек тансиқ таомлари
Қабзият вақтида истеъмол қилинган овқат моддалари ичакларда узоқ, — бир неча кун туриб қолади. — Н. Исмоилов, Касалларни парвариш қилиш
2. эск. Диққат ошган, юрак сиқилган ҳолат; дилгирлик.
Тошкент Ўрта Осиёнинг энг жонли бир шаҳри томоша қилиб, вақтингни чоғ қилиш мумкин, бироқ, менда нимадандир диққатлик, қабзият ҳамма ёғимни ўраб олган. — Муштум
Мен аламзада шўрликни оғир қабзиятда кўрган кампир турқ-тароватингизни кўриб, ҳар куни чорак этдан тушяпман, деб мени бисёр тангликка солди. — Ғайратий, Довдираш