от 1. Бир-бирига уланган, уйғунлашган ёқимли товушлар оқими.
Ариқдан майин оҳанг билан сув оқар. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
2. Турли товушларнинг маълум бир тартибда уйғунлашиб, мусиқий бутунлик ташкил этган бирикмасидан иборат мусиқа асари; куй.
Бу ашуланинг оҳанги жуда яхши экан!
Буларнинг [шеърларнинг] ҳаммаси деярли газетада босилар, баъзиларини болалар оҳангга солиб, саҳналарда ашула қилиб айтар эдилар. — А. Қаҳҳор, Сароб
3. Нутқда маънога қараб овознинг кўтарилиши ва пасайиши; интонация.
Буйруқ оҳанги, Сўроқ оҳанги. Тинч (босиқ) оҳангда сўзламоқ.
У
вақтларда мен шеърларнинг маъносини тўла тушунмасам ҳам, уларнинг ўқишдаги оҳанги мени завқлантирарди. — С. Айний, Эсдаликлар
Зиёдахон баъзи жумлаларни маъносига мос келмайдиган оҳангда ўқиб, тингловчиларга уқтира олмагани учун, ҳикоянинг давомини Иброҳимовнинг ўзи ўқиди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
4. Сўзловчининг ички ҳис-туйғуларини ифодалайдиган талаффуз услуби.
Аразлаган оҳангда сўзламоқ. Йиғламсираган оҳангда гапирмоқ.
Ойша хола қалбдан силқиб чиққан меҳрибон бир оҳангда гапирди. — С. Зуннунова, Кўк чироқлар
Гулнор тўғрисида сўзлаганда, товушига сирли оҳанг берди. — Ойбек, Танланган асарлар
Кечир демоқчисиз, — деди Инобат майин, аламли оҳанг билан. — Х. Тўхтабоев, Фелетондан сўнг
5. кўчма кам қўлл. Нарсаларнинг ўзаро қўшилишидаги мослик, уйғунлик.
Бўёқларнинг нафис оҳанги бениҳоят нозик товланар эди. — Ойбек, Навоий
- Ҳар (ёки юз, минг) Оҳангга солмоқ Гоҳ ундоқ, гоҳ бундоқ қилиб кўрмоқ. Дангасага иш буюрсанг, ўзини ҳар оҳангга солади.