Qidiruv

ot 1. Qoʻnish yoki turish joyi, manzil.

Yogʻin tinib, moʻydanlar ovuli bilan qirdagi qiyotlar qoʻnimi orasiga soʻqmoq yoʻllar tushdi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi

2. Xatti-harakatsiz, tinch holat; tinim, tinchlik.

Kolxoz raisida qoʻnim yoʻq, mashina oling, — Komiljon. Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

Koʻnimi yoʻq kapalak guldan gulga qoʻnadi. — T. Yoʻldosh.

sft. Bir yerda uzoq, muqim toʻxtamaydigan; beqaror, bardoshsiz.

Qoʻnimsiz odam,

Hech kim qushlarning ichida eng qoʻnimsizi, beqarori chittakning bu qiligʻi toʻgʻrisida aniq, bir narsa deyolmaydi. — A. Qahhor, Qanotsiz chittak

посл.ирон. (букв. ешь, мой халат); говорится о том, как людей по одежде встречают

ot Ishdan ishga, joydan joyga koʻchib yurish; shunday xatti-harakat, odat.

Kadrlarning qoʻnimsizligiga barham bermoq.

погов. (букв. попросить (при всех) долг, ≈ с чужого коня средь грязи долой.