sft. 1. Asossiz, besabab, behuda, ortiqcha, notoʻgʻri.
Oʻrinsiz gʻazab. Oʻrinsiz araz. Oʻrinsiz koyimoq.
Avaz qozining shikoyati oʻrinsiz topilib, mol-mulki musodara qilindi. — N. Safarov, Olovli izlar
Qoʻrqmangiz, hoji! Margʻilon hokimi oʻrinsiz qon toʻkuvchi emasdir. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Yarim kechaga borganda, Oqilaxon quruq tuhmat, oʻrinsiz tanalardan qutulish yoʻllarini oʻylay-oʻylay, divanga suyanganicha uxlab qoldi. — R. Rahmonov, Talvasa
2. Muayyan vaziyatga toʻgʻri kelmaydigan, yopishmaydigan; nooʻrin.
Ubay, direktorning oʻrinsiz hazilidan shartta orqasiga oʻgirildi-yu, kabinetdan chiqib ketdi. — Oʻzbekiston qoʻriqlari
Muhammadjon hozir gapirishni oʻrinsiz deb bildi va qovogʻini solib, yuzini Zokirdan oʻgirib oldi. — P. Qodirov, Uch ildiz
3. Biror zaruratsiz qilingan; foydasiz, notoʻgʻri, behuda, chakki.
Bir boyning ikki oʻgʻli boʻlib, kattasi maishatparast, serxarajat, pulni oʻrinsiz sarf qiladigan ekan. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi