сфт. 1. Миқдор билдирувчи сўзлар билан келиб, шу сўзлар билдирган миқдорда ўринга эгаликни билдиради; ўринга эга, ўрни бор.
Тўрт ўринли энгил машина. Олти юз ўринли зал. Икки юз ўринли касалхона.
Шерзод ётган еттинчи палата икки ўринли эди. — Ў. Ҳошимов, Нур борки, соя бор
2. Ҳақиқатни ифодалайдиган, адолатли; асосли, тўғри.
Ўринли мулоҳаза. Ўринли фикр. Ўринли маслаҳат.
Ҳасан сўфи билан Алим бува Қудратнинг ўринли гапларини жон қулоқлари билан тинглашди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
3. Жоиз, муносиб.
Шуни айтиб ўтиш ўринлики, бу муносабатнинг моҳияти ҳақида ўзбек тилшунослигида фикр баён қилинмаган. — ЎТА
4. Ўз жойида, ўрни билан, заруриятга кўра; тўғри.
Ўринли харажат. Ўринли сарф. Минерал ўғитларни ўринли ишлатмоқ.