fl. 1. Biror joyda uymalashmoq, tentimoq; izgʻimoq.
Qodirov oʻzi ham koridorda oʻralashib yurardi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
Gajak qoʻygan kelinchaklar, gʻijim roʻmol oʻragan qizlar fotografiya oldida oʻralashib qolishadi. — S. Ahmad, Ufq
Qurilish ketayotgan bir paytda uchastka atrofida bir kishi oʻralashib qoldi. — Mushtum
2. Oʻralmoq, oʻranmoq.
U [xotin] eski parpasha paranji ichida oʻralashib, yurib emas, yugurganday tezlab kelar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
3. koʻchma Biror ish bilan band boʻlmoq, ovora boʻlmoq; kuymanmoq.
U oʻn bolani oʻstiraman, deb uyda oʻralashib qoldi.
Kasbi bilan oʻralashib ketarmikin, deb kasalxona ham ochib berdi. Yoʻq, boʻshadi. — Shuhrat, Jannat qidirganlar
Kampir ipak qurtlari bilan oʻz-oʻzidan oʻralashib qoldi. X,. — Nazir, Yonar daryo