от 1. Сувни тортиб кетадиган, ер остидаги кўринмас чуқурлик, ғовак, бўш жой.
Ариқнинг тагидан ўпқон чиққан экан, каттариб-каттариб, устидаги тупроқни ҳам қулатиб туширибди. — П. Қодиров, Яхшилик
Харсанглар тагидан ўзига ёʻл топган сув бетида ўпқоннинг воронкага ўхшаш гирдоби айланар эди. — С. Аҳмад, Қадрдон далалар
Оқсойнинг таги тубсиз, ўпқонлари бор. Уни тўхтатиб бўлмайди. — С. Анорбоев, Оқсой
2. кўчма Гирдоб, исканжа; қамров, қуршов.
Хотинлар пайдо бўлиши билан қайта бошдан куч олган жанжал ўпқони уни тобора ўз заптига торта бошлади. — Н. Норқобилов, Бекатдаги оқ уйча
- Нафси (ёки жиғилдони) ўпқон Ҳеч тўймайдиган. Оғайнилар, айтган сўзим лоф эмас, Нафсим ўпқон, қоп эмас — МуштумБу йил ўпқонга айланган жиғилдоннинг мўрисини келаси йил янада кенгайтириб, ғорга айлантирмоқчи. — Муштум