ot 1. Gʻam-alam, hasrat ifodalovchi ayanchli ovoz; afgʻon, figʻon, faryod.
Ingrab, oʻksib qolgan onasiz Koʻkka, yerga sigʻmas nolasi. — H. Poʻlat
Gʻulomjon ruhiy azob otashida qovurilib, xoʻrlik jon-jonidan oʻtib ketgan kezlarida oʻzini tutolmay nola qilardi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
2. Yolvorish, oʻtinish, iltijo ifodalovchi ovoz, mungli tovush.
[Mirkarim] Kecha-kunduz xudoga ibodat va nola qilib, pachava boʻlgan oʻz ishining oʻnglanishini va totli oʻtmishning qaytarilishini soʻrardi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
3. koʻchma Qushlar sayrashi yoki musiqa asboblaridan tarqalgan ovoz.
Dutor nolasi.
Devor orqasi Sohib qorining anorzori. Hammayoq jimjit, faqat onda-sonda bulbullar nolasi eshitiladi. — I. Rahim, Chin muhabbat
Nayning sehrli nolasi butun dala boʻylab aks sado berdi. — Gazetadan
4. Musiqa bezaklaridan biri; ashula aytganda, biror soʻz yoki soʻz boʻgʻinida ovozni choʻzib, tebratib xonish qilish.