fl. 1. Tayoq sanchib yoki oyoqlari bilan ikki yoniga tepkilab, yurishga, ilgarilashga undamoq (ot-ulovni).
U (otliq) sherigidan qolmaslik uchun otining tizginini siltaydi, oyogʻi bilan uning bagʻriga niqtaydi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. Qoʻl yoki oyoq uchi bilan turtmoq.
— Gʻaflatda qolmay oʻling, otasi, — dedi erining boshiga niqtab. — Laylatulqadr bizlarni izzat qilib, oʻz oyogʻi bilan uyimizga kirib kelgan ekan. — N. Maqsudiy, Laylatulqadr
Baland boʻyli, paxmoq sochli, dov kazak askarlar xalqni urib, niqtab, orqaga surishga kirishdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
3. Tigʻizlab joylamoq, mushtlab tiqmoq.
Qodir, niqtab paxta tiqilgan qanorning ogʻzini tikib, taroziga keltirib qoʻyardi. — S. Mahkamov, Dala tongi