Izohli lugʻat
· yana 1 ta lugʻatda
sft. esk. Inkor etuvchi, tan olmovchi.
— Xudoning qudratiga munkirmisan? — deb Mullanavroʻz ham Safarga bir doʻq qilib qoʻydi. — S. Ayniy, Qullar
Biz tez vaqtda Xurosonni chirigan, achigan mavlonolardan, shariatga munkir ahli fuzalodan tozalab olamiz. — Mirmuhsin, Meʼmor
- Munkir kelmoq Tan olmaslik, tonmoq. — Shariatga munkir kelgan Hasan bilan Sodiqqa aql oʻrgatishga ketayotganmidingiz? — dedi Nishonbek Moʻʼtabarga. — B. Rahmonov, Mardlar qissasioʻzlariga yon bosgan zotlarning boshidan tilla sochardi-yu, ammo ularning hukmdorligiga qittakkina munkir kelgan kimsani aslo kechirmasdilar qattiq oʻch olardilar. — Mirmuhsin, Meʼmor