сфт. 1. Масъулият юклатилган, жавобгарлиги зиммасида бўлган; жавобгар.
Масъул ходим. Масъул муҳаррир.
Бир инсоннинг тақдири ҳал бўлаётган пайтда масъул одам ўз хаёлига ғарқ бўлиб ўтирса. — Ҳ. Олимжонов, Тақдир тақозоси
2. Масъулияти бор, масъулиятли.
Билмаски, кўп масъул хизмат инсонлик. Яхшилик қилмаслик ўзи ёмонлик. — М. Шайхзода
Абдуқодир ота пенсионер, икки ўғли жуда масъул ишда ишлайди. — Мирмуҳсин, Супургига сажда