ot 1. kt. Abadiylik, abadiyat.
Mangu hayot nimada asli? Bormi oʻzi cheksiz mangulik? — Toʻlqin.
Oʻylay — mangulikning bu oynayi jamolida Kim qolarkan sevgiday abadiy va suyukli. — A. Oripov
2. sft. ayn. Abadiy.
Mutalning boshi shilq etib, loyxonaga tushdi-da, mangulik uyquga ketganligi maʼlum boʻldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
U — mening hech bitmas quyoshim. U — mening mangulik quyoshim. — Guldasta
3. Mangu ekanlik.
Kimki quyosh haroratining manguligin his qilmoqchi boʻlsa, uni ham diyorimdan topadi. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi