fl. 1. Muzga aylanmoq, muz hosil qilmoq, muz qoplamoq.
Suv muzladi. Yer muzladi. Ariq muzladi.
Toʻsatdan togʻdan sovuq shamol esdi. Bilchirab yotgan dalada yoyilib yurgan qoʻy-qoʻzilarning tuyoqlari, junlariga yopishgan loy muzladi. — S. Anorboyev, Oqsoy
yetti razvedkachi muzlagan daryo ustidan bildirmay oʻtdilar. — Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi
2. Qattiq sovuq taʼsirida qotib qolmoq, toʻngmoq; yaxlamoq.
Qoʻlim muzlab qoldi.
Opang oʻrgilsin qoʻlingni ber! Voy, muzlab qolibsan-ku! — A. Qahhor, Xotinlar
Yuragi siqilgan Anvar goh oʻtirib, goh yonboshlab, sovuqda muzlab ketgan mahsili oyogʻini turli vaziyatga solib koʻrar edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
3. koʻchma. His-sezgisiz holga tushmoq; qotib qolmoq.
Qoʻrqqanimdan, butun vujudim muzlab, taxta boʻlib qoldim. — E. Raimov, Ajab qishloq