Қидирув

от 1. Қизил қимматбаҳо тош; қизил ёқут.

Тошкент ва Самарқандда қадимги замонларда феруза, лаъл ва бошқа тошлар сотиладиган бозорлар бўлган. — Газетадан

Лаъл эса ёқутга нисбатан юмалоқроқ, қизил, тиниқ ва равшан жавоҳир турар. — М. Осим, Карвон ёʻлларида

2. айн. Лаъли лаб;

Телба кўнглум ёр зулфи торидан айрилмагай, Жони зорим лаълнинг гуфторидан айрилмагай. — Аваз Утар.

сфт. 1. шв. Патнис.

Бойнинг буйруғи дарров ижро қилинди, кўк чой дамланган чойнаклар, лаъли ва пиёлалар олиб келиб қўйилди. — С. Айний, Қуллар

[Азизхон] Ясаган обдаста, қумғон, лаълиларга солинган кунгура ва қуйма нақшлар кишини ўзига ром қилиб қўярди. — Н. Сафаров, Наврўз

2. Лаъли (хотин-қизлар исми).

сфт. 1. Суғорилмайдиган, сувсиз, ёғиндан сув ичадиган; баҳори (ер ёки ғалла ҳақида).

Турбат қишлоғининг кўп ерлари сувсиз бўлиб, аҳолиси лалми буғдой жар эди. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари

Лалми даштга ёʻл олдим. — Т. Мурод, От кишнаган оқшом

2. кўчма шв. Қуруқ.

Мен катталар хўжа кўрсинга лалми дўқ уриб кетди, дея ўйладим. — Т. Мурод, От кишнаган оқшом

Кўп лалми дўқ қилаверма — М. Ҳазратқулов, Журъат

Бекорга ҳам халқда, лалмига ҳатто қиз берма, деган гап юрмайди. — Н. Қобил, Унутилган соҳиллар

от 1. Ёғин сувидан фойдаланиб деҳқончилик қилинадиган; ёғин суви билан унадиган, суғорилмайдиган.

У ер лалмикор ҳамда у тепага на машина, на комбайн чиқа олар, ерни қўшда ҳайдаб, донни ҳам ҳўкизлар туёғида янчиб олишарди. — Ш. Холмирзаев, Оғир тош кўчса

2. Лалми экинлар экиш билан шуғулланувчи деҳқон.

Лалмикорлар мўл буғдой ҳосили олдилар.

sılbıraģan, ańqayģan

фл. Бўшашмоқ, шалвирамоқ; анқаймоқ.

Лаллаймай ўл! Бўлғуси куёв ҳам шунақа бўладими?! — Мирмуҳсин, Меъмор.

Аммамнинг бузоғидай лаллайиб турмай, чиқиб қарасанг ўласанми! — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча