(Sami Abduqahhor)]]. Qadimgi turkiy tilda ham shunday maʼnoni va boshqa maʼnolarni ham anglattan bu ot köch— feʼlining ism eshi boʻlib (ЭСТЯ, III, 90), oʻzbek tilida ö unlisining yumshoqlik belgisi yoʻqolgan: köch > koch
1. Koʻchish paytida tashiladigan uy-roʻzgʻor buyumlaridan iborat yuk
Bir mashina koʻch
Amatjon bir aravaga kelin-ku-yovning koʻchini ortib, darhol yoʻlga chiqdi — S. Siyoyev, Avaz
Koʻchlarni yigʻishtir! Aravani qoʻsh! Quvaga joʻnagaymiz! — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
2. Koʻch koʻtarmoq Roʻzgʻori bilan, oʻziga tegishli narsa-buyumlar bilan boshqa joyga koʻchmoq, ketmoq
Saodat turmush oʻrtogʻi bilan koʻchini koʻtarib, koʻp joylarda boʻldi — Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi
Lobar koʻchini koʻtarib ketganiga yigirma kuncha boʻldi — H. Gʻulom, Toshkentliklar