fl. 1. Kermoq feʼlining birgalik nisbati.
2. Uvushib qolgan aʼzoni oʻz holiga keltirish uchun gavda va qoʻl-oyoqni choʻzib harakatlantirmoq, kermoq.
Uygʻongandan keyin huzur qilib bir kerishdi.
Oqshom salqinidan uvushgan tanasini harakatga keltirish uchun kerishayotgan jangchining yelkasiga panjasi bilan qoqib: — Ketdikmi, Dehqonboy! — dedi bir jangchi. — N. Safarov, Jangchi shoir
Alioxun oʻrnidan turib, keng, sertuk koʻkragini qavartib kerishdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
3. shv. Kerilmoq 2.
Bekor kerishganlar ahmoq boʻladi. — Alpomish