fl. 1. Kaltak bilan urmoq.
Hoʻkizni kaltaklamoq.
qoʻshni sovxozlardan yalinib-yolvorib olgan xashakni bir oy oʻtmay choʻgʻini oʻchirib qoʻyishibdi. U yana buzoqni kaltaklay boshladi. — Mushtum
2. Umuman, urmoq.
[Jallod:] — Buning nimasini ikki yuz darra uraman, yuzga chidasa ham goʻrga, — dedi, soʻng jahl bilan kaltaklashga oʻtdi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
Shuncha yil badalida erim chertmagan edi, endi ayamaydi, oʻlguncha kaltaklaydi, deb oʻyladi. — S. Siyoyev, Otliq ayol
3. koʻchma s. t. Qattiq tanqid qilmoq; qattiq koyimoq.
Hozir Eshmatov turli nayranglar bilan Ernazarovni himoya qilib, Qodirovni kaltaklab yuribdi. — Mushtum