Қидирув

от Маънавий, руҳий ва жисмоний эзилиш, азоб-уқубат, кулфат.

Айрилиқ жафоси.

[Ғофир:] Ахир, бу дуолар, ривоятлар ниқобига яширинган зулмдан, жафолардан биз шўринг қурғурлар кимга дод деймиз? Кимга? — Ҳамза, Бой ила хизматчи

Тўрт йил жафо чеккан ватандош, ўртоқ, Бу йилги байраминг муборак энди. — Ғ. Ғулом

сфт. Жафо, азоб-уқубат, кулфат ва оғирчиликлар билан тўлиб тошган, машаққатли.

Ўқиш — жафоли, кети — сафоли. — Мақол

Шоир ўзбек халқининг тарихий кишилари образини, бой ва гўзал табиатини, жафоли ўтмишини, бугунги фаровон турмушини тасвирлайди. — Газетадан

Бу асарлар бўлғуси ёзувчини мафтун этади, унга ўтмишнинг оғир машаққатини тортган ўзбек халқининг жафоли ҳаётидан кўп нарсалар ўргатади. — ЎТА

сфт. Жафо қилувчи, эзувчи.

Қолаверса, ўзимизнинг шоир бобомиз Бобораким Машрабнинг ҳақ, ҳақиқат, адолат, муҳаббат ҳақидаги, инсофсиз ҳукмдорлар, золимлар, риёкор шайх, зоҳидлар, жафокор ҳокимлар сир-у асрорини элга фош қилувчи оташин ғазалларини ким билмайди?! — К. Яшин, Ҳамза

сфт. 1. Азоб-уқубатлар тортган, бошидан кулфатлар, оғирчиликлар кечирган, эзилган.

Истар эди жафокаш инсон: Баҳор каби гулласа олам, Баҳор каби кулса озодлик, Барҳам топса қуллик, кишан, ғам. — Уйғун

2. кўчма Меҳнаткаш, меҳнацевар.

Ўлма, эй қўли қанд, жафокаш боғбон, Яшай бер, боғларга чулғанган Ватан. — Ғ. Ғулом

Орамизда шундай беминнат, жафокаш кишилар борки, улар катта-катта юмушларни бажариб қўйишади-ю, бу ҳақда мақтанишни ёмон кўришади. — Газетадан

eziwshilik