от 1. Тараққиётда орқага кетиш, пасайиш; таназзул, тушкунлик.
Бино-барин, биз моддий таназзул билан маънавий инқироз мувозий [тенг, баробар] тарзда юз беришини бошимиздан кечирдик. — Газетадан.
2. Тугаш, охир бўлиш, битиш.
Мўмин мирзонинг ўлими темурийлар хонадонининг инқирозидан нишонадир. — Уйғун ва И. Султон, Алишер Навоий
- Инқирозга учрамоқ (ёки юз тутмоқ) 1. Орқага кетмоқ, пасаймоқ, таназзулга, тушкунликка учрамоқ; Кутилмаганда Нормуҳамедовлар сулоласи инқирозга учраб, қонуннинг шафқациз қамчисига ёʻлиқди. — Д. Нурий, Осмон устуни.