сфт. 1. Ҳаяжонга тушган ҳолатли.
Ҳамза негадир ҳаяжонли, асабий кўринарди. — Т. Обидов, Юсуфжон қизиқ
2. Безовталик, ҳаяжон ифодали.
Мирзакаримбой ҳаяжонли, титроқ товуш билан қизига фотиҳа бериб, соқолини силади. — Ойбек, Танланган асарлар
Полвонларнинг бирига муҳаббат, иккинчисига нафрат билан қараб турган халқ кўзида, унинг ҳаяжонли юзида икки дунё кураши акс этгандек эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
унинг кўзлари беқарор, хурсанд ва ҳаяжонли эди. — Ойбек, Қуёш қораймас
3. Кишини ҳаяжонга соладиган, тўлқинлантирадиган.
Ҳаяжонли филм. Ҳаяжонли асар.
Тақдир хотиралари, ўтмиш қисматининг ҳаяжонли воқеалари қалам тебратишга имкон бермасди. — Х. Ёдгоров, Ҳаёт тўлқинлари
Хонага ҳаяжонли сукунат чўккан, салқин эди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол