ot 1. Insonning oʻz qadr-qimmatini bilish, uni hurmat qilish hissi; izzat-nafs.
Yigitlik gʻururi. Qizlik gʻururi.
Uning insoniy gʻururi, tabiatining nozikligi yordam soʻramoqqa yoʻl qoʻymagan. — Oybek, Navoiy
Ahmad oʻrtogʻiga qoyil qolmadi. Erkak kishida gʻurur degan narsa boʻlishi kerak — F. Musajonov, Himmat
Ziyolilar orasidan bir mard chiqib, oʻz milliy gʻururini himoya etishga harakat qildi. Bu kishi Sebzor dahasining qozisi Muhiddinxoʻja Hakimxoʻja oʻgʻli edi. — Fan va turmush
2. Faxrlanish, mamnunlik tuygʻusi; faxr, iftixor.
Shodligidan terisiga sigʻmaydi, koʻngli gʻurur ila mastona chayqaladi. — S. Siyoyev, Avaz
Sanobar oʻgʻliga gʻurur va mehr bilan jilmayib qarab turar edi. — M. Xayrullayev, Koʻngil
— Qishlogʻimiz tuprogʻining sehri bor, — deydi qariyalar gʻurur bilan. — Yoshlik
3. Faxrlanishga asos boʻladigan narsa, kimsa va shu kabilar.
Paxta — oʻzbek xalqining milliy iftixori va gʻururi.
Murotali sevinch va gʻururi boʻlgan oʻrikning tanish va qadrli novdalariga shodiyona boqib, oʻrnidan turdi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
Xalqimning qahramoni, gʻururi boʻlding. — U. Ismoilov, Saylanma
4. Kibrlanish tuygʻusi, magʻrurlik, kibr-havo.
Olifta boyvachcha kibr va ahmoqona gʻururi ila kresloda taltayganicha qoldi. — Oybek, Nur qidirib
Gapingning tuzi qursin, qizim! Gʻurur gʻurbatga solar, degan naqlning magʻzini chaqsang-chi. — J. Abdullaxonov, Tong yorishgan sohilda
Kamtarin boʻl, hatto bir qadam Oʻtma gʻurur ostonasidan. — E. Vohidov, Muhabbatnoma