Qidiruv

ot 1. Chang, un, koʻmir kabilarning yuqi.

Un gardin

Tegirmonga kirganning kiprigiga gard ilashadi. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi

doʻl tagida shoʻx aylanayotgan yalpoq katta tosh atrofidagi un gardlarini sidirar, tegirmon toshining gʻuv-gʻuvida hech narsa eshitilmasdi. — Sh. Toshmatov. Erk qushi.

2. koʻchma Dogʻ, nuqson.

Muborak nomiga gard yuqtirmay yashamoq.

3. koʻchma Zarra, belgi, asar, nishon.

Roʻparamda chordana qurib oʻtirgan bu ajoyib moʻysafidning boshiga yillar oppoq gardini ayamay toʻkibdi-yu, lekin vujudini soʻndirolmabdi. — A. Hasanov, Yasharish

Qoʻshiqchi anglab shu chogʻ Temiroxun dardini, Chehrasiga oʻrnashgan Qaygʻu, kulfat gardini. — Gʻayratiy

ot 1. Gavdaning bosh bilan yelka orasidagi qismi; boʻyin; boʻyinning orqa qismi.

Polvon oʻrnidan turdi, nima qilishni bilmay, goh peshonasini uqalar, goh gardanini qashir edi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar

Sochlari chakkasi va gardanigacha tushgan, yelkasiga fotoapparat ilgan yoshgina novcha sariq yigitcha hammaga bir-bir jilmayib turardi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

2. Gardaniga olmoq

3. 1) oʻz ustiga olmoq, zimmasiga olmoq.

Ishning ogʻirini oʻz gardanimga olaman: puli, oziq-ovqat, asbob-uskunasi, ulovi mendan; mehnat — xalqdan. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

4. 2) iqror boʻlmoq, tan olmoq, boʻyniga olmoq.

ot Doira shaklidagi, doira.

Maxsum yasatigʻliq gardin patnis koʻtarib kirdi. — A. Muxtor, Opa-singillar

ot esk. kt. Osmon, osmon gumbazi.

[Navoiy:] Yiqil ustimga, ey gardun, yiqil tez! Yiqil, boshimni yanch! Gavdamni bos, ez! — Uygun va I. Sulton, Alisher Navoiy

Juda oz, oz miqdorda, jinday; mayda.ÇOK KÜÇÜK, UFAK, AZ

ot Deraza pardasi.