fl.
1.
Suyak, qattiq non va shu kabilarni kemirib yemoq; mujimoq (koʻpincha it, mushuk va yirtqich hayvonlar haqida; insonga nisbatan esa salbiy munosabat bilan qoʻllanadi).
Bir olapar ellik qadamcha narida allanarsani gʻajir edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Volosov Allonbiyning oq oʻtovida qoʻyning qovurgʻasini gʻajir ekan, Erimbetni yetimchadek qaqshatmoqda edi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
Elmurod onasining soʻzi bilan sabzi gʻajib turgan qizchaga qaradi — P. Tursun, Oʻqituvchi
2.
Tishlab, chaynab qattiq jarohat yetkazmoq.
Oyogʻini it gʻajib tashlabdi.
Otlar halok boʻldi, eshaklarni yirtqichlar tunda gʻajib ketdi. — J. Abdullaxonov, Toʻfon
3.
koʻchma
Tilka-pora qilib yubormoq, abjagʻini chiqarmoq: abgor qilmoq.
Odamlar ajratmaganda, bu xotin mulla Norqoʻzini gʻajib tashlar edi. — A. Qahhor, Mayiz yemagan xotin
Keyin Zunnunovga xudo beradi. U seni gʻajib tashlashga tayyor. — I. Rahim, Ixlos
4.
koʻchma
Qattiq zarb, siqish va shu kabilar yoʻl bilan shikastlamoq, ezmoq, majaqlamoq.
Mashinaning eshigi qoʻlimni gʻajidi.
Nima, buni mashina mayib qilibdimi yo u yer-bu yerini gʻajib ketibdimiki, baxtsiz hodisa desa — K. Yashin, Hamza
