1. gum. olm. Narsa, shaxs yoki voqea-hodisa, ular haqidagi biror xususiyat, belgini aniq bildiruvchi soʻzlar oʻrnida ishlatiladi.
Falon kishi. Falon narsa. Falon joy. Falon soʻm. Falon vaqt.
Falon vaqtda kelaman desa, tamom, kelmasdan qoʻymasdi. — Oʻ. Umarbekov, Charos
Falon hovlida boʻyi yetgan qiz bor, degan gapni eshitib, koʻzimiz oʻynar, lekin yuzini koʻrmasdik. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. Biror xususiyat yoki hodisaning, jarayonning miqdoran juda ortiqligini, yuqori darajada ekanligini bildiradi.
Eng yomoni — shaharda qovun yetishmayotgan ekan, bir tilimi falon pul emish. — X. Toʻxtaboyev, Shirin qovunlar mamlakati
— Siniqchiga oborishni oʻzim ham bilaman. U falon pul soʻraydi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
Bozorda mushtumday joʻja falon pul. — Shuhrat, Jannat qidirganlar
3. Odob-axloqqa zid, aytish uyat hisoblangan soʻzlar oʻrnida qoʻllanadi.
Ona bilan qizni bir odamning falon qilishi shariat yuzasidan tuzuk emas. — S. Ayniy, Qullar
Kampir, agar shunga tegmasang — falon, deb ogʻziga soʻz oldi, meni uyidan haydab chiqardi. — Mushtum
- Falon-pismadon (yoki falon-piston, falon-tugun Falon-piston deb gapni choʻzma.Akam paqirning qornini yorsang, alif chiqmaydi-yu, tagʻin falon-u pismadon deganiga kuyaymi! — P. Tursun, Oʻqituvchi