фл. 1. шв. 1 Бирор томон қадам босмоқ, яқинлаб келмоқ, ораламоқ.
Қадам босмади инсон, Доримади ҳеч ҳайвон. — Ҳ. Олимжон
Сиз бор — бизга хавф-хатар дорирмиди. — Ш. Холмирзаев, Қил кўприк
Бировга бошда, бировга оёқда бахт дорийди дейдилар. — Тоҳир ва Зуҳра
2. Намоён бўлмоқ, кўринмоқ; югурмоқ, ёйилмоқ.
Насриддиннинг юзига табассум дориди. — 3. Аълам, Афандининг қирқ бир пашшаси
Чолнинг юзига қувонч дориди. — Шарқ юлдузи
3. Ёпирилиб келмоқ, босмоқ.
Ўн азамат, Холдорхон, Оч бўридай дориди, Душманларнинг қонини Бўз тупроққа қориди. — Хушкелди
Ёқиб юборишса-ку, ойнадай бўлади, пашша, чивинлар доримайди! — С. Нуров, Нарвон
4. кўчма Таъсир қилмоқ, сеҳрламоқ; сингимоқ, тарқалмоқ.
Шоир деб шуни айтинг, сўзи халқига дориса. — Оқ олма, қизил олма
Ромчига қаратишса, дев дорибди деган эмиш. — Муштум
5. кўчма Ёʻл олмоқ, жўнамоқ.
Қизим, мен ҳам қаридим, Гўрга томон доридим. — Ҳ. Олимжон
Отам қирқда юк кўтарган нор эди, Етмишида гўристонга дориди. — Бўтакўз
6. кўчма Тенг келмоқ, бас келмоқ.
Элатида белгили қайсар эди, Даҳ деганда қирқ мингига дорирди. — Алпомиш