sft. 1. Yuragi kasal, qalbi parchalangan.
Kishi har kuni shudring koʻtarilmasdan gul terishni tark etmasa, aslo dilxasta boʻlmaydi, oʻpka kasaliga yoʻliqmaydi. — Yo. Shukurov, Birinchi parvoz
2. koʻchma Yuragi pora boʻlgan, ezilgan; nihoyatda xafa.
Shu toʻrt devor ichida qon yutib, behad zahmat chekkan dilxasta singlingizga loaqal siz shafqat qilingiz. — Oybek, Ulugʻ yoʻl
Zarraye andisha qil, uvol emasmu, ey pari, Bir gʻarib dilxastaga bermoq esang muncha azob. Hamza, — Asarlar
Taʼsir aylamas, dilxasta Nihon, qilgʻoning bila ming ohu figʻon. — Gazetadan