от 1. 1 Турли асбобларнинг қўл билан ушланадиган қисми; соп.
Болта дастаси. Пичоқ дастаси.
Пичоқ дастасини қаттиқ қисганидан, тирноғи кафтига ботиб кетди. — Ёшлик
Дастаси бўлмаса, қилич ҳам кесмайди. — Қанотли сўзлар
У кичкина кетмонини ерга қадаб, дастасига ўтирди. — С. Сиёев, Ёруғлик
2. Тутқич, тутқа, қабза.
Эшикнинг дастаси.
[
Гулнор] Бир қўли билан деразанинг дастасини ушлади. — Ойбек, Танланган асарлар
Бекнинг чайир қўли бегона чамадоннинг дастасини ушлаганича тинчиди. — А. Мухтор, Туғилиш
Чашканинг дастасидан тутиб, қора чой ичса, жуда гаштли бўлади. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа
3. Мусиқа асбобининг тор (ип, сим) тор-тилган ва қўл суриб, парда босиладиган қисми.
Дуторнинг дастаси.
4. Кели (ўғир)да нарса оқлашда (туйишда) ишлатиладиган тутқичли асбоб, келисоп.
У дадасининг қийин-қистовидан кейин, келини ҳовлига опчиқиб, зарда билан дастани тўқиллатиб, шоли оқларди. — С. Аҳмад, Уфқ
Азизхон бир гал шунақа шоли оқлашда дастани шундай куч билан урган эдики, тут тўнкасидан қилинган кели иккига ажралиб кетган эди. — С. Аҳмад, Уфқ