фл. 1. Айлантириб, атрофлаб ўрамоқ, атрофига ўраб қўймоқ, ўраб чиқмоқ.
Нари-бери бўз салласини бошига чулғаб дарвозадан ичкарига кириб бормоқда бўлган Сафар бўзчини махдум тўхтатди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
Икромжон от жиловини эгар қошига омонатгина чулғаб, тол тагига келди. — С. Аҳмад, Уфқ
2. Қопламоқ, босмоқ, буркамоқ.
она ичини ғира-шира қоронғилик чулғади. — Ёшлик
Нурбек эти увушганини, теграсини нимҳарир туман чулғаганини пайқади. — Ёшлик
3. кўчма Руҳиятини, вужудини эгалламоқ, банд этмоқ, қамраб олмоқ.
[Авазнинг] Кўксини алам, кек, ифодасиз бир ўтли туғён чулғади. — С. Сиёев, Аваз
Сунбулахон аяни куни бўйи ваҳимали хаёллар чулғади. — Мирмуҳсин, Умид
Шундагина бирдан Нурбекнинг вужудини қўрқув чулғади. — Ёшлик