от 1. Матодан қурилган капа; палатка.
Чодир тикмоқ, Чодир қурмоқ.
Қутайбанинг чодири, таомилга кўра, баланд тепаликка жойлашганди. — 3. Аълам, Зарб
Азизхон ўша куни кечаси чодирда ётмай, Орзихон аяникига кетди. — С. Аҳмад, Уфқ
2. этн. Гўшанга, чимилдиқ.
Хушрўй, чодирдан чиқмасданоқ, чой ташиб, хизмат қилиб юрган кундошига кесатиқ билан ҳужум бошлайдир. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
3. этн. Аёллар паранжи ўрнида ёпинадиган махсус ёпинчиқ; чодра.
Бир вақт қаердан ҳам устига қора чодир ёпинган Ёсу-ман пайдо бўлармиш. М. Исмоилий, Фарғона т. о.
Қара, унинг кўксида юлдуз — Меҳнатидан бўлмиш қаҳрамон. Сен-чи, нечун чодир ичида Қолиб кетдинг, азизим, ҳамон? — Зулфия
4. кўчма Парда, ёпинчиқ; уртук.
Юксак дарахтларнинг учлари қучоқлашиб, муаззам яшил чодир ясаган. — Ойбек, Қуёш қораймас
Ҳамма ёқни оппоқ қор қоплаган, ҳавони кулранг булут чодири тўсиб олган бир кун эди. — П. Турсун, Ўқитувчи
5. Мева қоққанда тагига тутиладиган катта мато.
Тўрттаси чодир тутади, биттаси товоққа чопади. — ўшиқлар
Ҳабиба буви қирқ ямоқ бўлиб кетган чодирни олиб чиқади. Камида ўттизта бола қалдирғочдек тизилиб, чодирнинг тўрт тарафидан ушлаб туради. — Ёшлик